3.

ֆոտոն` Լիլյա Քորնելի
  տարվա վերջին օրվա պես`
  ոտաբոբիկ ու անսեր
  ես վազում եմ քաղաքում այս   երևան
  ես պարում եմ
  ես հարբած եմ, մայրիկ, ու չեմ   ամուսնանա

  ես
  մենակ եմ
  ինչպես
  հասմիկ սիմոնյանը

  և ավելի դժբախտ,
  քան գրական հայերենով գրված
  բառը

բառը, ահա թագուհին, որ չունի թագավոր
նա չունի թագավոր
նա կիթառ ունի
և նվագում է
նա գլուխ ունի և թափահարում է

թագուհին ոտքեր ունի և վազում է
բոլոր թագուհիները վազում են նրա ետևից
բոլոր կանայք թագուհի են ու վազում են
օ, աստված իմ, մայրս էլ է վազում,
ոնց չէի նկատել, որ նա էլ է թագուհի

ես ուզում եմ կանգնել տեղում ու
ոտքով խփում եմ գետնին
չեմ ուզում լինել թագուհի
չեմ ուզում լինել կին
չեմ ուզում լինել մայր

ես տղամարդ եմ և սիրում եմ կանանց

բայց հարբած եմ ու
գլուխս կորցրած
սլանում եմ

-անասուններ…,- հարբած գոռում է բակը մաքրող կինը
ու քարշ տալիս անձրևից լխկած տերևներն ու զիբիլը
-անասուննեեեեեր…
օղու շիշը դատարկել են գետնին…
հարբած լիզում է գետինը
իսկ ոտքերը վազում են
նա էլ է թագուհի

վազում եմ խակ նյարդալարերիս վրայով
Սարտր պապիկը հուշում է
մեզ վիճակված է այս պատերազմը
և ես այն մղելու եմ
ես պարում եմ
ես հարբած եմ, մայրիկ, ու չեմ ամուսնանա



«հրաժեշտ բառին» շարքից 
2010թ.


Տեսնել հասմիկ սիմոնյանից այլ հղումներ՝